Spanker said:

Αίσωπος
Ένα από τα λίγα θέματα που παρουσιάζει ισορροπία ανάμεσα στον αρχιτεκτονικό λόγο και την αρχιτεκτονική έκφραση. Από πολύ νωρίς μας παρουσίασε ένα συγκεκριμένο project με συγκεκριμένη προγραμματική ανάλυση και δομή. Από το επίπεδο της παρουσίασης μένει η απορία τί ακόμα θα μας παρουσιάσει ο Αίσωπος δεδομένου ότι έχει σχεδόν εξαντληθεί η παρουσίαση. Καλύτερα φωτορεαλιστικά;
Υπάρχουν ερωτήματα σε σχέση με τις βασικές παραδοχές: Γιατί είναι καλύτερο να μένει κανείς σε ένα ψηλό κτίριο (θα μπορούσε να εφαρμοστεί και σε πιο κεντρικές περιοχές); Γιατί η εφήμερη κατοίκηση επιλέγεται ως το κύριο πρόγραμμα της πρότασης; Θα συνεχίσουν τα Εφήμερα Όρια να αποτελούν θετική πολεοδομική επέμβαση για τα κτίρια που μελλοντικά θα κτιστούν από πίσω τους; Η κουλτούρα του αυτοκινήτου θα μπορούσε να συσχετιστεί με την κατακόρυφη ανάπτυξη;
Μήπως η αλληλεπίδραση καταναλωτή και εφήμερου κατοίκου -παρότι ανατρεπτική- ξεπερνά, κατά πολύ, τις σημερινές ανοχές και τα σημερινά άγχη περί εγκληματικότητας;


Αγγελιδάκης
Συνήθως οι αρχιτέκτονες ξεκινούν από το κέλυφος, εδώ ο Αγγελιδάκης πήγε να μας προτείνει το ανάποδο που είναι πολύ ενδιαφέρον –να ξεκινήσει από το θρανίο- αλλά το εγκατέλειψε…
Γιατί το θρανίο θα πρέπει να προορίζεται πάντα για ένα μαθητή, θα μπορούσε να αναζητηθεί μια άλλη οργάνωση, πιο συλλογική, που να αποθαρρύνει το ατομικό; Υπάρχει χώρος αναζήτησης για το «έπιπλο»…
Μετά ο Αγγελιδάκης σωστά εισήγαγε τη σημασία/ρόλο της τεχνολογίας….
Αλλά που βρίσκεται τώρα; Μοιάζει χαμένος… Πρέπει να κάτσει να σχεδιάσει ένα «έπιπλο» – όχι αναγκαστικά ένα θρανίο…. Ένα «έπιπλο» που να ενσωματώνει την τεχνολογία…

ΒLP
Καλή η σχέση προγράμματος και στάθμευσης, αλλά θέλει περισσότερη επεξεργασία…Πώς γίνεται η κίνηση του αυτοκινήτου; Τι είδους χρήσεις θα υπήρχαν από κάτω – ποια προγράμματα συνδιαλέγονται με το αυτοκίνητο, πως αλλάζουν από την συνύπαρξη αυτή; Γιατί αυτό είναι ενδιαφέρον;
Η τομή πώς λειτουργεί, επαναλαμβάνεται σε πολλά επίπεδα; Πώς είναι το κέλυφος του σταθμού, ενημερώνεται από την τομή; Το αυτοκίνητο αναδεικνύεται από το σχεδιασμό; ή πρόκειται για «διακοσμημένο κέλυφος»;
Ενδιαφέρουσα η διαδικασία «επιβράδυνσης» του πεζού: πώς συμβαίνει; είναι σκηνογραφημένη;
Πολλά ερωτήματα, πολλές υποσχέσεις, για μια από τις πιο ενδιαφέρουσες προγραμματικά προτάσεις… η ελάχιστη δουλειά που έχει γίνει έως τώρα δεν την υποστηρίζει…

Buerger - Katsota
Ιδιαίτερα όμορφη γραφιστικά πρόταση, αλλά εσωστρεφής, σε κάποιο βαθμό, αντιεπικοινωνιακή, θα έπρεπε να εξηγεί σε ποια κτίρια αναφέρονται (συγκεκριμένα) - εκτός και αν πρόκειται για την αρχή μιας τυπολογικής ανάλυσης η οποία όμως προϋποθέτει αυστηρότητα.
Εν τέλει, ποιος είναι ο στόχος;
Δεν σας ενδιαφέρει η εικόνα-μορφή σε σχέση με την κάτοψη; Τα περισσότερα ψηλά κτίρια στην Αθήνα είναι προβληματικές μορφές, ανεπιτυχείς αντιγραφές ξένων προτύπων, χωρίς διερεύνηση των σχέσεων των διαφορετικών τμημάτων του ψηλού κτιρίου.
Ενδιαφέρουσα και η αναφορά στο «negative space» – αλλά ποια η σχέση του με τα ψηλά κτίρια;
Το τελευταίο post δείχνει έλλειψη στόχου, που πάτε; Αποτελεί ένα γενικόλογο προβληματισμό για την αστική διάχυση (sprawl) τη στιγμή που τα προηγούμενα posts έδειχναν μια συγκεκριμένη κατεύθυνση…

Deca
Μια από τις πιο εργατικές ομάδες αφοσιωμένες στη διαδικασία του blog…αλλά σε σχέση με το αρχικό post έχει χαθεί κάθε εστίαση στον αρχικό στόχο (το πράσινο στην Αθήνα)… κρίμα, ίσως πρέπει να το ξανασκεφθείτε…
Ίσως το θέμα του πρασίνου να μην μπορεί να οδηγήσει μακριά…αλλά θα άξιζε μια πιο συστηματική ενασχόληση…
Το πιο εύστοχο σημείο –ίσως ένα σημείο αφετηρίας- θα ήταν το ακόλουθο απόσπασμα της 31/10/06: «Περνάμε δίπλα στον Κεραμεικό χωρίς να τον δούμε; Η ανηφόρα του Λυκαβηττού μας αποτρέπει; Τα νεκροταφεία μας ανατριχιάζουν; Το παρκάκι της γειτονιάς φαίνεται μίζερο; Το Πεδίον του Άρεως είναι τρομακτικό μετά τις 21:00; Η Αποστόλου Παύλου παραείναι πολυσύχναστη τις Κυριακές; Τι είδους παρεμβάσεις λοιπόν θα μπορούσαν να λάβουν υπόψη τέτοιους παράγοντες και να συμβάλλουν στην αλλαγή της οπτικής μας απέναντι σε ήδη υπάρχοντες χώρους;»
Απαντήστε σε αυτά και μην επαναπαύεστε στην ικανότητά σας να μπορείτε να αναφερθείτε σε παν επιστητό…
Υπάρχει μια πληθώρα αναφορών σε επιστημονικά δεδομένα (μια μόδα που ούτως ή άλλως βρίσκεται στα τελευταία της, με συστηματικές και εκτεταμένες αναλύσεις, διαγράμματα (που επιχειρούν να προσδώσουν επιστημονικότητα άρα και το απυρόβλητο σε μια αρχιτεκτονική πρόταση), στατιστικά στοιχεία για ζητήματα πολύ αποστασιοποιημένα από το αρχιτεκτονικό έργο).
Σε κάθε περίπτωση αν αυτός είναι ο δρόμος που έχετε επιλέξει ξεκαθαρίστε τη μεθοδολογία και τους στόχους. Αυτή τη στιγμή μοιάζουν όλα να παίζουν...

DeltArCHI
Ενδιαφέρουσα η δυναμική διάσταση των χειμάρρων…Πώς μπορεί ένας νέος δημόσιος χώρος να συσχετιστεί με τον εφήμερο, έντονο, βίαιο χαρακτήρα του χειμάρρου;
Το παράδειγμα του Scarpa δεν μπορεί να εφαρμοστεί εδώ: στην Αθήνα μιλάμε για ένα τοπίο που μεταλλάσσεται βίαια και απρόβλεπτα.
Πιθανώς θα πρέπει να σχεδιαστούν οι δημόσιοι χώροι με εναλλακτικές λογικές –όχι ως μια ακόμη πλατεία: ως υπόγειοι ή υποθαλάσσιοι χώροι, χωρίς αυτό να σημαίνει την εκδίωξη του αυτοκινήτου: η τομή είναι καθοριστική.
Η ανάδυση-επανεμφάνιση ενός χαμένου φυσικού τοπίου θα μπορούσε να θέσει το ζήτημα και το διάλογο με μια νέα τεχνητή φύση: διάλογος μεταξύ ορμητικού νερού και στάσιμου, μια αρχιτεκτονική βράχων.
Η βάση της πρότασης για τη δημιουργία ενός δικτύου σύνδεσης των ελευθέρων χώρων της πόλης μέσω της ανάδυσης του χειμάρρου μοιάζει ουτοπική (καθώς το αυτοκίνητο μοιάζει να μην μπορεί να περιοριστεί στην Αθήνα)…. Η σημειακή υλοποίηση της πρότασης θα είχε την ίδια βαρύτητα;
Είναι όμως η ώρα της σχεδιαστικής πρότασης, όχι άλλη ανάλυση….

Δοξιάδης+
Η βάση της πρότασης –η εκδίωξη του αυτοκινήτου από την Αθήνα- είναι ουτοπική, και όχι αναγκαστικά ενδιαφέρουσα μια και πιστεύουμε στις ανατρεπτικές σχέσεις του αυτοκινήτου με την πόλη. Αλλά, σε κάθε περίπτωση, αξίζει όλη αυτή η προσπάθεια για την δικαιολόγηση κάποιων πεζοδρομήσεων στην πόλη;
Και εδώ, όπως και στους Deca, έχουμε μια πληθώρα αναλύσεων και διαγραμμάτων, που προϋποθέτει χρόνο και αφοσίωση στη διαδικασία του blog, που επιχειρούν να αποδείξουν το προφανές: «πως το κέντρο της Αθήνας δεν διαθέτει τις δομές εκείνες που θα του επέτρεπαν να λειτουργεί συνολικά σαν σύστημα σε επίπεδο πεζών».
Πρέπει να διευκρινισθεί εάν θα κινηθείτε στο πλαίσιο μιας εγκυκλοπαιδικής τεκμηρίωσης ή θα προτείνετε ένα project.
Το post θα μπορούσε να είναι λιγότερο συστηματικό, «αξιωματικό» και, εν τέλει, διδακτικό, χαλαρώστε λίγο…

klmf
Η ομάδα παρουσιάζει μεγάλη ευχέρεια στη μετάφραση των concepts σε αρχιτεκτονικές προτάσεις, η μόνη πρόταση που επιχειρεί να συνδιαλεχθεί με την «βρώμικη», άναρχη, πολυπολιτισμική Αθήνα. Παράλληλα εισάγονται και άλλες πολύ ευρείες έννοιες –δημοκρατία, αναρχία, ουτοπία- και περισσότερα του ενός προγράμματα –μνημείο δημοκρατίας, τοτέμ /ναός όλων των θρησκειών- που είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν από μόνα τους…
Χρειάζεται ένα σενάριο σε σχέση με αυτές τις έννοιες, και το σενάριο θα είναι τόσο πιο ενδιαφέρον όσο πιο ανατρεπτικές είναι οι παραδοχές του…
Πιο συγκεκριμένα λοιπόν…

mplusm
Ενδιαφέρουσα η επιδίωξη του σχεδιασμού μιας τεχνητής φύσης –που συνδιαλέγεται με το αττικό τοπίο- και το βελτιώνει ή το «θεραπεύει»- αλλά και η δυνατότητα αντιμετώπισης της αρχιτεκτονικής των σύγχρονων χώρων ευεξίας με έναν μη glamorous τρόπο (χωρίς την στήριξη εφέ αλλά με την επεξεργασία χωρικών ποιοτήτων: ποιες είναι αυτές; έχουν σχέση με τον λόφο;).
Η χωροθέτηση είναι προκλητική καθώς αναδυόμενος από την πόλη κανείς αφήνεται σε μια βελτιωτική, ατομικά «θεραπευτική» διαδικασία, σε μια (οπτική;) σχέση με την πόλη που άφησε πίσω του.
Σε ποιον απευθύνεται το spa; Σε μια οικονομική ελίτ ή εισάγει ένα νέο δημόσιο τουριστικό προορισμό;
Είναι προφανές ότι υπάρχει σοβαρό έλλειμμα χρόνου εργασίας… Αναμένουμε…